15 maart: Stad

Zaterdagmiddag, dus flyeren in de stad. Ik kom op zo’n middag heel veel bekenden tegen en dat is al erg leuk. De overhemden doen het ook erg goed op dat soort momenten. Na het flyeren even een kop koffie bij Hannah en een balletje gehakt bij Cevdet en toen door met Sent naar de Nimma Trophy. Futsal Chabbab, de Straatcoaches en Tandem Welzijn organiseren deze competitie om de jongeren die niet meer binnen de doelgroep van Futsal Chabbab zitten toch betrokken te houden met de thema’s leefbaarheid en sport. Hicham Chaoui, een van onze kandidaten, ving ons op en we hebben veel contacten gelegd en ik sprak veel bekenden. Ooit was ik leider van het team van Chabbab Hees dat Nederlands Kampioen werd in 2006. Zo ken ik deze jongens nog steeds erg goed en is het leuk om Zakaria, Mohamed, Alladin en Bilal te zien. 

14 maart: Verdieping

In de ochtenduren heb ik de dag voorbereid. Een dag die goed vol zat. Eerst ben ik in mijn djalebba naar de Moskee in de Wolfskuil gegaan om daar onze flyers in het Arabisch uit te delen. Natuurlijk vinden wij dat iedereen Nederlands zou moeten spreken en kunnen lezen, maar we vinden dat de mensen die in de jaren ’60, ’70 en ’80 naar Nederland zijn gehaald om tijdelijk hier te werken nu niet meer te verplichten zijn om onze taal te leren. Daarom faciliteren wij hen met een Arabische flyer. Vervolgens door naar Het Hert waar een debat zonder Rob Jaspers was. Dat was dus ook een goede en fijne middag. Het ging over gehandicapten en opvang. Zorg, welzijn, werk en inkomen: thema’s die ook mij raken en ik heb daar iets over gedeeld. De laatste halte was in Café Meermin bij ons eigen politiek café. Politiek historicus dr. Ewout Klei uit Kampen zou spreken over de PSP en daarna zouden we de aanwezige partijen langs de linkse en lokale meetlat gaan leggen. De avond werd anders, want alleen Ouderen Politiek Actief had het fatsoen om op te komen dagen. Het werd een interessante gedachtewisseling over politiek in het Nijmeegse, kleine partijen in de media en progressiviteit in de politiek. Zeker de moeite waard!

13 maart: Jaspercratie

In de avond was er het lijsttrekkersdebat van De Gelderlander. Omdat wij in een ‘Jaspercratie’ leven kan dat geen eerlijke avond worden. Rob Jaspers, de onderkoning van de media, zet nieuwe partijen en zeker de mijne, gewoon weg als niet belangrijk. Deze man laat zijn voorkeuren continue naar voren komen in de verslaggeving. De Gelderlander heeft in deze stad een grote machtspositie en dat is ronduit ziek! Daarom vertelde ik geen inhoudelijk verhaal in mijn elevatorpitch, maar viel ik de media aan. Onze inhoudelijke bijdrage hebben we uitgedeeld. Ook weer opvallend was dat we twee keer een vraag stelden, maar dat de vraag gewoon verdraaid werd door meneer Jaspers en daarna niet beantwoord werd. Ook liegt Jaspers over standpunten die we eerder hebben geuit. Volgens Jaspers zouden alle partijen zich tegen Ressen hebben uitgesproken. Wij (en ook OPA) hebben ons voor uitgesproken, maar het is net alsof hij het allemaal niet hoort. Deze stad wordt zoveel mooier als er een open, diverse en transparante media zou zijn. Dat is er nu niet. We gaan hier nog voor 19 maart werk van maken!

12 maart: Weemoed

Vandaag was een dag van weemoed. De laatste Politieke Avond van deze periode. Ik heb na mijn inspraakrondje daar nog bij stil gestaan. Vier jaar terug heb ik deze periode in onze eerste inspraakronde een songtekst van Nick en Simon voorgelezen.

kijk maar naar de huizen om je heen 
ze zouden nooit gebouwd zijn zonder steen
en zitten nu er geen vleugels aan een vogel
vliegt het toch nooit ergens heen
ook al krijg je nog zo vele kansen
en gaat er altijd eentje mis
en doordat je mijn gezang kunt horen
weet je ook wat stilte is

want het een kan niet zonder het ander
pak maar m’n hand
stel niet teveel vragen
je kunt niet als enige de wereld dragen
pak nou maar m’n hand
laat mij de weg wijzen
er is geen probleem als je keer op keer jezelf wilt bewijzen
maar je kunt het niet alleen

als je weer een wedstrijd hebt verloren
en je voelt je niet zo fijn 
weet dan dat je extra goed moet zaaien 
wil de oogst wat beter zijn
maar je vind de hulp zo overbodig
want je weet het zelf zo goed
toch heb je je naaste mensen nodig
die vertellen hoe het moet

want het een kan niet zonder het ander
Dus pak maar m’n hand
stel niet teveel vragen
je kunt niet als enige de wereld dragen
pak nou maar m’n hand
laat mij de weg wijzen
er is geen probleem als je keer op keer jezelf wilt bewijzen
maar je kunt het niet alleen

ik reik je m’n hand dus grijp deze kans 
want ik bied graag m’n hulp aan jou
aan jou
ik hoop dat jij m’n handen vertrouwd

pak maar m’n hand
stel niet teveel vragen
je kunt niet als enige de wereld dragen
pak nou maar m’n hand
laat mij de weg wijzen
er is geen probleem als je keer op keer jezelf wilt bewijzen
maar je kunt het niet alleen

Met deze tekst wilde ik aangeven dat we – ondanks onze slechte uitslag van toen – samen wilde werken met de gemeenteraadsleden en het College. Als dank voor die goede samenwerking hebben we via plv voorzitter van de gemeenteraad, Marc van Nijnatten, de gemeenteraad een klein presentje aangeboden. De doos is langs de PvdA, Fractie Witsenhuijsen, GroenLinks en SP gekomen, en toen in beslag genomen door de griffier! Zo worden leuke en aardige acties vergald. Wij vinden dat stijlloos. Maar tja, dat is de gemeente Nijmegen… 

Afbeelding

11 maart: Lent

Elke avond een debat en overdag voorbereiden, mail doen en nog veel meer. Het begint er in te hakken. Vanavond was ik gelukkig alleen publiek en voerde Sent Wierda, onze kandidaat uit Lent, het debat. Nijmegen-Noord is vanuit de plek waar ik woon toch twee bruggen verderop. Nijmegen wordt een gedeelde stad voor mijn gevoel. We zien hier ook het effect van de schaalvergroting opkomen. Dat is dubbel. Want, natuurlijk moeten mensen in hun eigen wijk gekend zijn en een goed leven hebben, maar het hoeft van mij niet allemaal in die wijk. Het mag in de wijk er naast, in een ander stadsdeel en zelfs in een andere stad… de ONP/PSP’92 kijkt over de grens. Dat geldt ook voor voorzieningen. Waarom moet iedere wijk een eigen voorziening… Nijmegen-Noord moet kijken naar Oosterhout, Ressen en Bemmel. Het is onzinnig om drie zwembaden vlak naast elkaar aan te leggen. Ik heb vandaag gezien dat grenzen nog steeds bestaan. Morgen ben ik bij de Politieke Avond. De laatste van deze periode.

10 maart: Leren

Leren en studeren was een belangrijk thema vandaag. Eerst hebben Sent en ik de Universiteit geflyerd en geposterd. Dat kost toch altijd meer tijd dan je denkt. De avond stond in het teken van het Studentendebat. Een debat waar we als ONP/PSP’92 helemaal geen inbreng bij hadden. Gewoon echt helemaal niet. Ik vind dat eerlijk gezegd gewoonweg slecht. Er zijn vormen waarbinnen meer partijen een rol kunnen spelen. Dat was beter geweest voor de pluriformiteit. Vanavond gaat dat beter: we zijn dan in Lent. 

9 maart: (Uit)zenden

Deze middag was ik twee uur lang op de Nijmeegse radio te horen. Een radiodebat met Rob Jetten (D66), Marc van Nijnatten (PvdA) en Cor van Norel (SP). Erg leuk om te doen, maar ook wel erg bijzonder en spannend. Het was moeilijker in het begin dat ik dacht. Geen interactie van publiek en door de setting ook geen oogcontact met mijn tegenstanders. Lichaamstaal werkt niet op de radio. Hele andere vaardigheden moest ik hierdoor aanspreken. Een hele leuke en aparte ervaring dus. Dit was letterlijk de boodschap uitzenden.

Daarna stapten Sent en ik de bus in naar Arnhem voor het regionale debat van EVS EcoVrede. Teleurstellend dat wij de enige Nijmeegse partij waren, want er werden echt belangrijke thema’s besproken. Stadslandbouw, basisinkomen, tijdelijk anders bestemmen, regionale transities. Stuk voor stuk belangrijke onderwerpen die ook in Nijmegen moeten landen. Sent en ik hebben weer een stembusakkoord mogen tekenen, dit keer dus over de thema’s die ik net noemde. “Het Pact van Presikhaaf” heet dit document. Een mooi resultaat en ik hoop dat dit pact ook in Nijmegen navolging gaat krijgen.

Het was vandaag een fijne dag. Een dag waarin ik én via de radio onze boodschap en standpunten kon brengen bij veel Nijmegenaren in de huiskamer én ik met partijen die in onze linkse duurzame en progressieve hoek zitten een regionaal pact heb kunnen ondertekenen. Waren er maar meer politici in Nijmegen zoals de politici met wie ik dit pact mocht tekenen. Lea Manders, Leo de Groot, Yvonne van Hamersveld, Tobias de Groot, Willemien Seinhorst en Mickel Langeveld… met deze mensen zou ik zo in een fractie kunnen werken. Zij tekenden met Sent Wierda en ikzelf voor de thema’s van de toekomst. Een toekomst die over 9 dagen beslist wordt. Morgen weer hard aan de slag: het studentendebat in Lux bijvoorbeeld. Maar ook de vergadering van de USR en flyeren! Vanuit de laatste 331 vanuit Arnhem-Presikhaaf naar Nijmegen-Dukenburg wens ik jullie dan ook welterusten. Tot morgen?